Przemoc w rodzinie wyczerpuje znamiona różnych przestępstw. Jeśli ma charakter ciągły to może przyjąć kwalifikację z art. 207 kodeksu karnego (znęcanie się nad rodziną), który obejmuje zarówno znęcanie się fizyczne, jak i psychiczne.

Art. 207 k.k.:

Par.1. Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Par.2. Jeżeli czyn określony w par. 1 połączony jest ze stosowaniem szczególnego okrucieństwa, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

Par.3. Jeżeli następstwem czynu określonego w par. 1 lub 2  jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

Znęcanie się nad rodziną należy do przestępstw ściganych z urzędu, organy ścigania są zobowiązane do wszczęcia postępowania, gdy istnieje uzasadnione podejrzenie, że zostało popełnione przestępstwo. Do uruchomienia procedury nie jest wymagana skarga osoby pokrzywdzonej. Ustawodawca  ponadto nakłada na każdego, kto dowiedział się o popełnieniu przestępstwa, społeczny obowiązek zawiadomienia o tym prokuratora lub policji.

Aby przemoc mogła być uznana za przestępstwo znęcania się, musi ona mieć charakter ciągły.

Jeśli nie ma dowodów na powtarzalność czynów przestępczych, albo przemoc ma charakter jednorazowy, może zostać zakwalifikowana jako przestępstwo m.in. z następujących artykułów kodeksu karnego:

art. 157 (uszkodzenie ciała),

art. 160 (narażenie na niebezpieczeństwo),

art. 190 (groźba karalna),

art. 193 (naruszenie miru domowego),

art. 197 (gwałt),

art. 216 (zniewaga),

art. 217 (naruszenie nietykalności cielesnej)

bądź kodeksu wykroczeń:

art. 107 ( złośliwe niepokojenie).

Źródło:

www.kujawsko-pomorska.policja.gov.pl